ما، بیشترمان، آدم های خداحافظی هستیم. خداحافظی را بهتر از محبت کردن به هم بلدیم. سوزناک و جانکاه. اما اگر بگویند چند سالی کنار هم باشید، همان قدر خوب بلد نیستیم به همدیگر عشق بورزیم.
تا وقتی با همیم و در کنار هم، قدر نمی دانیم. از بودن در کنار هم خوشحال نیستیم. اما همین که حرف جدایی می شود، غم و غصه به دل مان چنگ می زند و تازه یادمان می افتد چه گنج و گوهری کنار خود داشته ایم. باز هم البته، اگر قرار به ماندن و بودن باشد، همان آش و کاسه ی قبل است. باز هم همان، قدر ندانستن ها و بی تفاوت بودن ها.
حالا، در روزهای آخر این ماه عزیز، همان غم و غصه به سراغ مان آمده، البته اگر آمده باشد و اگر برای تمام شدنش لحظه شماری نکنیم که آن، درد دیگریست.

01
جولای 2017
دسته‌ها اینستا نوشت
برچسب‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *